تبليغات|طراحی سایتX
عادت کردم-دلکده

دلکده

تا زنده ام برای علی می کشم نفس

آری علی است آنکه مسیحای فاطمه است

گفتم به پیر عقل که اکسیر چیست؟ گفت:

اکسیر ناب خاک کف پای فاطمه است

آتش عشق تو در سینــــــــه ی سوزان من است 

عکس لبخند تو در دیده ی گریــــــــــــان من است 

چه نثــــــــــــــــــــــــــار تو کنم تا که قبولت افتد؟ 

بهترین هدیه ی نــــــــــــــاقابل من جان من است 

آنچه آرد یم لطف و کرمت را به خــــــــــــــــــروش 

قطره اشکی است که غلطیده به دامان من است 

به گدایی سر کوی تو عــــــــــــــــــــــــادت کردم 

این گدایی شرف و عزت و عنــــــــــوان من است 

هر که گردید سگ کوی تو من خــــــــــــاک رهش 

هر که شد سائل درگاه تو سلـــــــــطان من است 

به طبیبم چه نیازی بود از نسخه چـــــــــــه سود؟ 

تو اگر درد دهی دارو و درمــــــــــــــــان من است 

اگر از خویش برانی به کجـــــــــــــــــــا روی کنم؟ 

جز سر کـــــــــــوی تو عالم همه زندان من است 

عضو عضو بدنت سوره و زخمت آیـــــــــــــــــــات 

مصحف صورت خونین تو قـــــــــــــــرآن من است 

حرم پاک تو بیت الحرم کعبـــــــــــــــــــــه ی دل 

کربــــــــــــلای تو بهشت من و رضوان من است 

شعر "میثم" شرر ناله ی مظـــــــــلومی توست 

گریه ی ماتم تو باعث غفــــــــــــــران من است

عادت کردم

نوشته شده در 19/9/1389ساعت 01:53 بعدازظهر توسط محمدکاظم حاج شریفی نظرات(15) |

Design By : Night Melody